डुंगरचे आदिवासी(पुढे चालू)

पानी आणायला लांब,डोंगर उतरून जाववायाचा नाय
पोटं रिकामी तोंड बी कोरडी ,असं फार दिवस चालायचं नाय
केलिच पायजेलकायतरी त्यांच्या पोटाची सय
पर एक दिवस मात्र ,शहरातला अण्णा आला
शेती नाय तारा नाय ,कायतरी उद्योग काढायला लागला
वेताच्या टोपल्याअन विणलेल्या चटाया
आठवड्याच्या बाजारात नेवून विकाया
तोडावी पानं अन कराव्या पत्रावली
करावे द्रोण सुबक आकार देवूनी
तेवढं विकून आजची गरज भागली
पन येनारया दिसावरही नजर रोकली
डोंगरच्या भवती चारा खणून काढले
पावसाचं पानी रोकण्यास नामी उपाय केले
आजवर आम्ही खूप कष्ट सोसलं
उद्याच सपान सुखाचा दिसाया लागला
म्हणा रे म्हणा सख्या हरी रंगा
आली रे आमच्या गावी विकासगंगा

डुंगरचे आदिवासी

आमची भूमाता आमच्यावर रागावली
आम्हीच पेरलेली बाजरी आम्हास ना गावली ।
दानं न्हई गावलं,झाडपाल्यावर रहाऊ,
देवाजीच्या किरपेची आम्ही वाट पाहू
आमचं एक राहील ,पण पोराबाळांच काय
त्यांचं वाढतं अंग, दान्याबिगर राह्यचं नाय.(अपूर्ण)

परले महोत्सवा(पुढे चालू )

तरदोन बक्षिसेही पटकावली
मी एवढे बोलतो तोच
अरे लाउडस्पीकर फार मोठ्याने वाजतोय
म्हणूनही पार्ले महोत्सव फार गाजतोय
माझी कविता एवढी काही चांगली नाही
म्हणूनच तीवाचायला मी लाजतोय

परले महोत्सवा

वर्ष संपता संपता पार्ले महोत्सव सुरु होतो

नवीन वर्ष संपेपर्यंत पुरेल एवढी

उत्साहाची बेगमी देवूनजातो

ह्या वेळेस मात्र कृष्णकुमार

नुसतीच मदत देव्वों नाही थांबले

।

asheehi eka sunaameejuly26

ती एक त्सुनामी गतसाली
तशी यंदा मुंबैवरहीआली
आकाशातुनी एक सुनामी
अर्ध्या देवासाता हजार मी.मी।
पावसात बुडलीमुम्बापुरी
शतकाम्चा उच्चांककरी
तो पऊसकोसळता ऊरी
जोडलेली बेटे पुन्हा अलग करी
प्रथम तुटले दूरध्वनी नंतर भ्रमणध्वनी
आई मुलांना एकमेकांची काळजी
वाहतूक ठप्प होता
वाहने पाण्यात डुंबता
ऐ सी स्फोट होवूनी फूटती
वाहनंच्या काचा फूटती
जो तो खिळलेला आपुल्या जागी
रात्र उलटली दिवसही संपला
तरी घर न गाठले कोणी
अंधार होण्यापूर्वीच जाई वीज
थांबलेल्या जीवनाला अंधाराची तीट
होई दूरदर्शन थन्ड ,स्तब्ध आकाशवाणी
कोठे काय जाहले जगी , न जाणिले कोणी
अशी काळरात्र पुन्हा कधी न येवो
कोणाच्याही जीवाला असा घोर न लागो

त्सुनामी 2004

डळमळले भूमंडळ डचमळले सिन्धूजल
चतुष्पाद त्रुणचर ते झाले विचलित
द्विपाद विचारवंत,ते करती घराची खंत
जलाशयाची लाट अकस्मिक येता प्रलयंकर
कोसळता घर ,त्याखाली तडफडती मानव
प्राण्यांच्या मात्र कुणी सांगितले कानी
जीवा वाचवा डोंगरी जावूनी कोपली आहे धरणी
कुणास ठावूक नक्की कायझाले ते
पहिली भेग का तुला पडली गे धरनीमाते
सागरतळातच भेग होवूनी पाणी गेले खाली
लाव्हाच्या त्या तप्त रसाची झाली लाही लाही
गेले त्याच्या शतपट वेगे उसळुनी आले पाणी
म्हणता म्हणता अक्रमली पाण्याने अवघी धरणी
झाले गेले होवूनी गेले, करा आता मलमपट्टी
अनाथ ,दू:खी ,ह्यांनी भरली अवघी किनारपट्टी
आजवरी अनेक वेला जगी या घडला उत्पात
तरीही जीवन चालता आले ,तसेचा अखंडीत
धावून आले जगा सारे घेऊनी मदतीचा हात
फिनिक्स पक्ष्यापरी राखेतूनीही उठेल मानवजात