भूपाली

पहाम्टे पहाम्टे मला जाग आली
पहाता पहाता भू दंवात न्हाली
आई नहात असता सुते दारी बसावे
बाहेरुनी येत असता पित्यासही थोपवावे
इथे कोणते दार वा पिता कोण ते कळेना
मनी दाट अंधार ,जगाचे कूट उकलेना
स्नान उरकुनीशाली चन्द्रमा ल्याली
सर्वांगी सुंदर चांदण्यांचे नक्षीकाम भारी
परी चांदण्या एकेककुठे लुप्त होती
जसे आसमंत उजळुनी,स्वागता सिद्ध हो ती
रवि प्रवेशिता लाल जणू तापलेला
महाभारती कर्णवध नच भावलेला
सांगणार त्यास कोण नियमांचा पालनकर्ता
दंडनीय मंत्रीसुतही कुमार्गी ,ही तर आचारसंहिता

मात्रुवंदना

आस्तां तावदियं प्रसूति समये दुर्वार शूलव्यथा
नैरुच्ये तनुशोषणं मलमयी शय्या च सावंत्सरी
एकस्यापि न गर्भभार्भरण क्लेशस्य यस्यां: क्षमां
यातुम् निष्कृति मुन्नतो$पि तनय: तस्यै जननै नम:
gujarati anuwaada
माँ ,ते दू: सहा वेदना प्रसवनी जे भोगवी ना गणु
काया दीपनिचोती ना कहू भले धोई बाखोतिया
आ जे एक ज भार मासानव ते वेठ्यो हुं तेनु रुण
पाम्यो उन्नति ते ना भरी शकु ते माँ ताने हुं नमु

मोंती बिंदु

एक बाहुली सोडुनी जाता,माझा डोळा होई व्याकुळ,
नवी बाहुली करी लाल त्या रंग तिचा जरी घननीळ।
निसर्गाची अमोल देणगी टी तर ह्याला सोडुनी गेली ,
नववधू जणू घरी आणली ,ही तर प्लास्टीकची बाहुली
रडत मुरडत घरी आली ती बाहुली जरी प्लास्टीकची।
असला बनाली प्लास्टीकची ,तरी साथ देवो मज अखेरची

सुखाचे स्वप्न

एका क्षणी तुझ्या मणी आहे
कोणाची तरी राणी होण्याचे स्वप्न
तर दुसर्या क्षणी ते स्वप्नच होते
हे कळताचतुझ्या नयनी आहे पाणी
सुखहे असेच क्षणभराचे स्वप्न आहे
ते केव्हा संपून निराशेचे ढग येतील
ते कुणालाच कधी सांगता येणार नाही
येणारे वादळ मनाचे गलबत केव्हा उलटवील
काही भरवसा नाही

hemMt rutuIcontinued)

मुर्छित हे मन क्षुधितशुष्क हो तन,हरपली वाणी
वृक्ष स्तब्ध अन लता पर्णहीन,जीवन्म्रुत हे प्राणि
(मूल हिन्दी काव्य कुवर चंद्रप्रकाशसिहं याचे रुपांतर)

हेमंत रुतु

आजा होउनी क्रोधित वायु ,मारी चाबुक शाहार्याचा
गीताचे मम शब्द गोठले ध्वनि थड्थड हाडांचा
निरांकुश हे बसले शासन बसले दडपुनि मीतूपणा
हिमावर्शावे तुतली गात्रे भंगुनी या जीवना
murchhita

हुरहूर (दिसम्बर १,२००१)

चिंब भिजुनी प्रेमाने या उत्तररात्री
जपशील स्मृती प्रेमाची याची देशील काय खात्री
थेम्बा पाण्याचा जसा राहीना अळवाच्या पानावर
तसा तू प्रिया नाहीना प्रीतीस विसरणार
मी प्रेमिका तुझी ना आजपुरती
जीवनाचे प्रेमरूपी यज्ञ्नात दिली आहुती
मला ना अता वळुनपाह्याचे मागे
धुंदीत प्रीतीच्या तुझ्या सदा पुढेच जायचे
मनी परी कधी ही पाल शंकेची चूकचुके
की तुझी भूमिकाही अशीच असला ना गडे
मला फसवुनी तू कधी नाहीसा होशील का रे
मधु शोषुनी भ्रमर उडून जातो तसा रे
ते फूल अल्पसंतुष्ट (बीजांडावरी) रमते स्वकेसरी
प्रेमिका मातृ आठवे प्रियकरा जन्मजन्मांतरी