माझी पहिली कविता

केवड्याला वेढून होती
एक नागीण झकास
गेली उठून नागीण
झाला केवडा भकास

अता तरी जागी हो

(महिला दिनाच्या निमित्ताने}
दिवस सुगीचे ,पीक झोदण्याचे
जो तो उद्याचे स्वप्न पहातो
उभारलेली सोन्याची कनसे
पाहुनी मनी लाई उभारतो

शेतांच्या मधुनी जाई पायवाट
त्यावारुनी चाले पहा कशी नीट
खेद्यातली नारी,कणसावनी तट्ट
लागे कोणाच्या नजरेची द्रष्ट

बाजूस कोणीनही पाहात
रगेल गड्याचा पडलाच हात
क्षणात झाले होत्याचे नव्हते
निष्पाप नारीचे सर्वस्व हरपले

युगायुगंची ही रडकथा
इतक्या वर्षांनी थांबली आता

जनांची निंदा सहन करीन
बालाला तशीच जन्म देइन
उभा करीन पुरावा ,डीएनए परीक्षा देउन
अपराध्याला शिक्षा करू दे शासन

तेव्हांच होइल माझे सांत्वन
पण तरीही स्वस्थ न बसेन
करीन जागी प्रत्येक बहीण
स्त्रियांच्या राज्याची हीच हो खूण

अक्षर आस्वाद-मासिक सभा

चार डोई जमुनिया ,घेऊ काव्याचा आनंद
बुडू ड़ोही आनंदाच्या ,क्षण सुखामध्ये धुंद
या पार्ल्यात सुंदर,प्रतिमासी येता तिसरा रविवार
भरणार कविकथाकारांचा दरबार,
सर्वांचा एक अक्षर-आस्वाद,एक आस्वाद सुंदर
अक्षर-आस्वदाच्या आभाळी
क्षणोक्षणी नवे काव्य अन गाणी
रमाकांतांनी दिशा दावीली 'काव्यकणा'तूनी
आम्हासारीखे नवोदित कवीही स्वानुभावातुनी कविता रचती
दरिया हां काव्याचा भिजवितो धरती

पावसाळ्याच्या प्रारंभी

कुंद ही हवा
सुखावितो गारवा
वृध्दामनाअम्हां
छळितो दमा
नाहीतर बघा
तरुणपणी माझ्या
असतो मी कसा
शांत झोपलेला
ऊब दुलईची
हवीहवीशी कशी
मनात उरती
फक्त त्या स्मृती

शाळेत म्हटलेली कविता

विद्यार्थी :- जा जा लाकूडतोड्या,करिसी तू काय कर्म बापा हे
का नच तोडीसी तू वाळवीने पोखरलेली अशी झाडे ?
वाळवी नष्ट कराया जाळायला हवे वाळवीचे लाकूड
मग रान साफ़ होई साफ ,जसे नाक होते साफ़,
फिरवुनी अंगुली काढताच सर्व मेकूड!
मास्तर:-रे थांब ज़रा,घालावया पाठीत तुझ्या आणतो लाकूड ।

हे बोल एकता मास्तरांचे,
उडी मारुनी केले मी घराकडे कूच

लाजवंती

सांगू कशी,सांगू कशी ,
गोष्ट अशी मी सांगू कशी !ध्रु !
लाज वाटते जगावेगळ काही घडलय का ?
माझच काही बिघडलय का
सांगू कशी ---
नव्हते गेले करवंदाच्या जाळीमंदी
नव्हते रूपले अंगभर कुठे काटेकुटे
बगा पारकर तरी का फाटलाय कुठे
तरीपण इतुका रगताचा जणू डाग उठे ,
सांगू कशी ------
विपरीत काही घडलय ग
माझच काहीतरी चुकलय ग
तोंडावरती मुरुम पुटकुळ्या
आपसुक कशा काय फुटल्यात ग ?सांगू कशी--
चिंचा आवळे,कधी न पाडले
अंगणात जाऊंन दुसर्यांच्या,
वाडीत घुसून कोवळ्या काकड्या
कधीच नाही बाई काढल्या
पापे असली कधी न केली
एक मातृ मी गलती केली
मळावरती द्वाड चंदूने
शीळ घालूनी खुणावता मज
कया माझी थरथरली
ह्याच लहानग्या चुकीसाठी का
देवाजीने का हाणली काठी
ह्यालाच का जगी म्हणती
कालची बछडी मोठी झाली ?
सांगू कशी सांगू कशी ---

तूच माझा naatewaaik

तूच माझा नातेवाईक
जुळले नाते
परमेश्वराशी
खातो मी तुपशी
तरी मी उपाशी
तहान भक्तिची
काही केल्या भागेना
त्य महान शक्तिची
गांठ काहे पडेना
तूप चिकटे घशाला
नाक नकटे चालेना
कंठ आवाज देइना
घेऊ कसे रामनामाला
मन जुळले तुझ्याशी
जुळले नाते परमेश्वराशी