काव्य कुसुमाम्ना मिळावी प्रकाशाची तिरीप
म्हणून मी ना घेतला इंतरनेताचा आधार
ब्लोग उघडीला त्यात कविता सारन्याला
काय लिहिले वा कसे कोणीही नसे बघन्याला
असे होता एक गवसली वेबसाइता मजला
जिथे जमती कविवृम्द आणि लेखकू लिहिन्याला
तिथे पाठवली कविता एक पहान्याला
रसिकांना कुवत आपली समजते काय त्याला
पत्र नंतर साहजिका मलाही आले
ब्लॉग तुमचे आमुच्या साइतला जोडावे
आणी नंतरच मला काही दिसाम्नी कलाले
की ब्लोगाला माझ्याही अनुयायी मिलाले
गुरुवार, १५ एप्रिल, २०१०
शुक्रवार, १९ मार्च, २०१०
मीही अनामिका (ई टी व्ही ची क्षमा मागून)
मी जन्मभराची दासी
फुकटातच झाले तुमची
नांव नुसते तुमचे देउनी
तुम्ही वंशवेल वाढविली.
मम मुलीचे भाग्य उजळावे
तिज मुळी न कष्ट पडावे
डोळ्यातील पाणी अडवुनी
मम हात हाती दिधले
सर्वस्वच हरवुनी बसले
नांवही माझे गेले
मी पुरती तुमची झाले
आयुष्य तुम्हा वाहियले
एकच तुमच्या प्रेमासाठी
लागले मी तुमच्यापाठी
झाले--अनामिका
फुकटातच झाले तुमची
नांव नुसते तुमचे देउनी
तुम्ही वंशवेल वाढविली.
मम मुलीचे भाग्य उजळावे
तिज मुळी न कष्ट पडावे
डोळ्यातील पाणी अडवुनी
मम हात हाती दिधले
सर्वस्वच हरवुनी बसले
नांवही माझे गेले
मी पुरती तुमची झाले
आयुष्य तुम्हा वाहियले
एकच तुमच्या प्रेमासाठी
लागले मी तुमच्यापाठी
झाले--अनामिका
रविवार, १४ मार्च, २०१०
देव कोठे आहे?
सकाली उठोनी देवासी भजावे
ऐसे पूर्वजाम्नी साम्गितालेले
देव दिसेनात राजेवारी गेले
म्हणून संगणकी देवा शोधितो
संगणकसुद्धा धड न चालीतो
तूटक अक्शरा कधी तो छापितो
लेखन हे माझे तुम्हाला दावीतो
योग्य मार्ग मज दाखवा तो.
ऐसे पूर्वजाम्नी साम्गितालेले
देव दिसेनात राजेवारी गेले
म्हणून संगणकी देवा शोधितो
संगणकसुद्धा धड न चालीतो
तूटक अक्शरा कधी तो छापितो
लेखन हे माझे तुम्हाला दावीतो
योग्य मार्ग मज दाखवा तो.
शुक्रवार, ५ फेब्रुवारी, २०१०
आशा
उतारवयात सहेली
आपल्याला सोडून गेली
तर लग्नाचा विचार
जसा कर्ता येत नाही
तसच प्रतिभा मनातून
जर का उडून गेली तर--
आशाढात मेघांनी
जगाला घट्ट गवसणी
घतल्यावर प्रकाशाची
तिरिप दिसण्याची आशा
नसते तशीच मनाला उभारी
येण्याची आशाही मावळ्ते
पण न जाणो,कधीतरी
लख कन वीज चमकेल
अणि एखादी तरी
चमचमणारी विद्युत रेखा
आसमंत उजळून टाकेल
ह्याच आशेवर उरलेल
जीवनाता व्यतीत
करयला हव आणी
ती आशा मात्र जिती
ठेवायलाच हवी.हवी ना?
रविवार, २४ जानेवारी, २०१०
रविवारची दुपार
रवीवारची दुपार
आळसाला नाही पार
गृहकामे अपरंपार
आटोपता,आडवी दुपार
उभी करोनी उठावे
कॉम्पुटर वर बसावे
ईमेल कंटाळवाणी
लिहिताना माझी वाणी
झोपेतल्यासाराखी बरळते
रद्दी कविता गरळते
नका तुम्ही पुढे वाचू
चावल्यागत होइल विंचू
मागे होवून सटकनी
लावा टीव्ही वर मॅटीनी
झोपून उठेल गृहिणी
तेव्हां मात्र मंडळी
जरूर न्या चौपाटीवर
ताव मारा भेळपुरीवर
नहीतर न केवळ रविवार
आठवडा फुकट गेला ना यार!
मंगळवार, १२ जानेवारी, २०१०
कशासाठी पोटासठी
नाही पारसिकचा बोगदा,न वा खंडाळ्याचा लपंडाव
पूर्वीच्या प्रवासात बोगदायेतां,गाडी बुडे काळोखांत
झुकझुक घादीची गंमत नही हायवेच्या प्रवासात
हायवेवरून बस जाता,आता बोगद्यांतही झगझगाट
देशभर सगळीकडे असतो हल्ली विजेचा तुटवडा
बोगद्यांसठी कोठून होतो,चोवीस तास पुरवठा?
पर्वतातली झाडी राखून ब्रिटिशांनी केला होता रेलमार्ग
खंडाळा लोणावळा येथे होते महाराष्ट्राचे गुलमर्ग
आतां मात्र डोंगर तोडून, सपाट रस्ते अन रखरखाट
श्रीमंतांना जयला हवे उद्योगनगरी पुण्यास,विरून गेला निसर्ग
कृष्णकुमार
याची सदस्यत्व घ्या:
पोस्ट (Atom)
